|
Raku
Raku is een speciale keramische stooktechniek, oorspronkelijk
afkomstig uit Japan. Het betekent vreugde, geluk, voldoening maar ook comfort
en eenvoud. "Vreugde en geluk door toeval". Servies voor de
Thee-ceremonie werd op deze manier gebakken: door de plotselinge afkoeling in
de buitenlucht barst de glazuur, waardoor de theekopjes geen heldere klank
meer hebben, en dus niet de rust van de ceremonie verstoren. Probeer
maar eens: een gebarsten kopje of bord geeft een veel doffer geluid. Op deze
manier, en jarenlang theedrinken, komen de karakteristieke barstjes in de
Raku-stukken, wat we hier zo mooi vinden.
Raku wordt gestookt on een oven die open kan als'ie nog heet is. Je haalt
de werkstukken bij zo'n 1050° C
(oei, heet!) uit de oven, en houd ze in de buitenlucht tot je ze hoort
barsten. Dan in de houtkrullen (die spontaan in de brand vliegt) en afdekken:
de koolstof uit de krullen verbrand dan niet (geen zuurstof) maar trekt in de
barsten en de niet-geglazuurde delen, die daardoor mooi zwart worden. Op mijn
foto-pagina's van de stookdagen op de
Parasol (waar ik de cursus volg) is dit proces goed te zien, zie de links
rechtsboven. Meer technische uitleg op mijn Raku
techniek pagina.
Voorbeelden van Raku
Om een idee te geven wat Raku is, hier foto's van enkele van mijn
werkstukken:
Van 2007 is het olielampje aan de rechterkant. Een kubus van
ongeveer 12 cm gemaakt van platen klei, met daarop een houtvuurtje van strips
klei, waar in het midden de lont van het lampje (met vlam) uitkomt. Het
mannetje dat de wacht houd maakt het geheel af. Alleen de witte zijvlakken
zijn geglazuurd (afgezien van de vlammetjes links-onder, die ik in die
vlakken terug laat komen). De rest van de witte klei is door de koolstof
zwart geworden, net als de barsten in de glazuur.
De kubus zelf is hol, en dient als reservoir voor de olie. Het houtvuurtje
is als geheel op te tillen, en laat dan het vulgat met lont zien. Helaas,
sommige barsten gingen wat te diep, en het reservoir lekt dan ook olie. Ik
heb van oud blik een cilindertje gemaakt, dat door het vulgat past en waar de
olie nu in zit. Platentechniek is nu eenmaal erg gevoelig voor de snelle
afkoeling (spanning), en barst makkelijk te diep.
Deze Raku-gestookte
dame laat de techniek ook leuk zien: het zwart is ongeglazuurde witte
klei, die door het stoken de koolstof (roet) uit het hout heeft opgenomen, en
daardoor zo zwart geworden is. Het wit en blauw is geglazuurd, en vervolgens
door de temperatuurschok gebarsten, wat het lijnenpatroon geeft.

Een jonge vogel in Raku-techniek. Gebaseerd op een jonge merel, die
zich plat drukt op de grond, en ondertussen toch gevoerd wil
worden.
Uit 2009 (links): een
pinguïn met jong in raku techniek... Eenvoudige vormen geven vaak
het mooiste resultaat.

De katten (rechts) heb ik gemaakt in 2004. Oorspronkelijk niet bedoeld
als boekensteun; de voorste kat is gebarsten toen deze uit de oven kwam...
Blijkbaar niet stevig genoeg gemaakt, er komen bij het snelle afkoelen nogal
wat spanningen op te staan, met deze breuk als resultaat. Aan de andere kant,
iemand die het niet weet zal het niet eens opvallen; lijkt net alsof het zo
is bedoeld.
Meer info over Raku
Ik heb niet echt gezocht op een 'complete' lijst van referenties. Een paar
die ik toevallig tegen ben gekomen:
|